Najczęściej zadawane pytania
Skąd wiadomo, że to bullying, a nie zwykły konflikt rówieśniczy?
Konflikt bywa incydentalny i „dwustronny”, natomiast bullying jest powtarzalny i opiera się na przewadze (społecznej, fizycznej lub psychicznej).
Zobacz artykuł: Przemoc rówieśnicza – sygnał alarmowy dla wrocławskich szkół i rodzin
Jakie sygnały mogą wskazywać, że dziecko doświadcza przemocy rówieśniczej?
Dzieci rzadko mówią wprost, że są krzywdzone — częściej sygnalizują to unikaniem szkoły, spadkiem nastroju, wycofaniem z relacji, nagłą zmianą zachowania czy gorszymi ocenami.
Zobacz artykuł: Przemoc rówieśnicza – sygnał alarmowy dla wrocławskich szkół i rodzin
Co rodzic i szkoła powinni zrobić w pierwszych 24–48 godzinach od zgłoszenia przemocy?
Po pierwsze: przerwać przemoc od razu i nie „negocjować” z faktem krzywdzenia.
Zobacz artykuł: Przemoc rówieśnicza – sygnał alarmowy dla wrocławskich szkół i rodzin
Dlaczego dzieci neuroatypowe mogą być bardziej narażone i jak je wspierać?
Neuroatypowość może wpływać na sposób komunikacji, odbiór norm społecznych i reakcje na presję grupy, przez co dziecko bywa „inne od większości” i łatwiej staje się celem wykluczania.
Zobacz artykuł: Przemoc rówieśnicza – sygnał alarmowy dla wrocławskich szkół i rodzin
Jak rozumiecie „skuteczność” terapii w zaburzeniach odżywiania?
Skuteczność nie powinna być redukowana wyłącznie do masy ciała.
Zobacz artykuł: Skuteczność terapii w leczeniu zaburzeń odżywiania
Które podejścia terapeutyczne mają najsilniejsze dowody w leczeniu zaburzeń odżywiania?
W bulimii oraz napadowym objadaniu się najsilniej udokumentowana jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT).
Zobacz artykuł: Skuteczność terapii w leczeniu zaburzeń odżywiania
Dlaczego w anoreksji (szczególnie u nastolatków) ważne jest włączanie rodziny?
Codzienne kryzysy, posiłki, unikanie i konflikty rozgrywają się w domu, dlatego skuteczne leczenie młodych pacjentów rzadko jest „w pojedynkę”.
Zobacz artykuł: Skuteczność terapii w leczeniu zaburzeń odżywiania